Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

geïllustreerd reisverslag / illustrated travelreport

Ik maak dit blog om thuis in Amsterdam de indrukken die ik opdoe te kunnen terughalen én om mijn vrienden op de hoogte te houden van het verloop van mijn reis.
I started this blog in order to be able to use my travel experience for my work back in Amsterdam and to keep my friends informed and up to date about my trip.

slotakte van de reis: Khao Yai; natuurgebied op de werelderfgoedlijst.

reizenPosted by Sjaak van der Leden Sun, April 14, 2013 14:46:58
17 maart: twee uur in de trein naar het oosten en je bent in een totaal andere wereld.Niet dat ineens het spiritueel klimaat veranderd is; in de tuin van het hotel, Khao Yai Garden Lodge, staat een beeldje van Siddharta, de jongeling die de vertrouwde omgeving waarin hij opgroeide verlaat op zoek naar verlichting.In Khao Yai is de natuur de baas en daar kan je op de hotelgronden al genieten: een weelderige tuin met bijzondere planten, struiken en bomen omringt de huisjes.Zo dicht bij het natuurpark aangekomen, boek ik meteen anderhalve dag aan excursies met deskundige gidsen. Op maandag 18 maart vertrekken we 's morgens om 8 uur met een groep van 14 mensen naar de ingang van Khao Yai in 2 open terreinauto's. Regelmatig stappen we uit, als de gidsen iets speciaal in het vizier hebben of om een wat langere wandeling in de bush te maken.Heel speciaal, zelfs voor de gidsen, was de aanwezigheid, en dat is het bijzondere, vlak bij de asfaltweg door het natuurpark, van een heel schuwe apensoort, die boven in bomen leeft; bavianen, een moeder met kind, die hoog in de bomen aan het dollen zijn.Een tijdje later zien we aan de rand van het bos een vertegenwoordiger van een andere wilde apensoort, wat minder schuw en levend op de grond: een leeuwenmakaak. Deze is wat makkelijker te fotograferen. Hij bleef rustig zitten toen onze auto's op 25 m afstand stopten.Het was echt genieten; niet alleen schone zuivere lucht, maar ook dragelijke temperatuur zolang je in de schaduw bleef van het dichte groen. een voorbeeld: de bloem van de wilde gemberplant in 3 stadia: in knop, de beginnende bloem en al weer bijna uitgebloeide bloemWe zagen heel wat van het uitgestrekte natuurgebied omdat de gidsen flinke afstanden aflegden naar plekken waar zich mogelijk wilde olifanten zouden kunnen bevinden. Ik vond het niet erg dat we die niet te zien kregen; ze zien er hetzelfde uit als hun gedomesticeerde soortgenoten, die rond tempelcomplexen met toeristen op hun rug rondsjouwen. Ik genoot met volle teugen van de flora, vooral van de reuzen-varens die veel onder het dichte gebladerte van hoge bomen groeien.Door de vertraging die we door die zoektocht opliepen, kwamen we helaas pas net na zonsondergang op een prachtige uitkijk-plek aan. Op de rand van een diep ravijn (zonder hekje, ik huiverde toen ik even recht naar beneden keek) maakten we de laatste foto's van de dag.De excursie op dinsdag 19 maart was van heel ander kaliber; startte pas 's middags en we bleven buiten het National Park. Het begon met het bekijken van waterpret in bassins onder een watervalletje.De rest van de excursie draaide om vleermuizen, waarvoor we wederom per terreinwagen flinke afstanden door het lieflijke landschap aflegden.Eerst gingen we naar een tempelgrot, waar veel vleermuizen huizen.Een groezelig avontuur, dat bezoek aan de stikdonkere grot, en stinken deed het flink daar beneden. We verlieten het tempelterrein toch wel met enige opluchting. We gingen verder het landschap in, naar een plek in een veld, waar we zicht hadden op twee donkere openingen in een begroeide heuvelwand. hier stapten we uit om de zonsondergang af te wachten. Rond díe tijd is het spektakel van uitvliegende vleermuizen te bewonderen. Na een half uur gebeurde het ineens:Duizenden en nog eens duizenden vleermuizen op weg naar hun dagelijkse maaltijd, vnl insecten in de jungle, en het hield maar aan; het duurde misschien wel 20 minuten voor de "linten" uitdunden naar niets meer.Goed moment om de blog mee te besluiten: dat ik de volgende dag terug moest naar Bangkok en daar op Suvarnabhumi Airport nog uren moest doorbrengen voor de rechtstreekse vlucht naar Amsterdam om 02.30 uur in de nacht vertrok, is niet meer van belang. Feit is, dat ik terug in Amsterdam voelde dat de winter nog niet voorbij was (wat ik had gehoopt) dat ik meteen werk te doen had en een oorontsteking moest laten behandelen. Langzaam kom ik terug in het Amsterdamse ritme en daar was het afsluiten van de reisblog Zuid-Oost Azië een belangrijk punt in.

  • Comments(0)//reisblog.sjaakled.nl/#post16