Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

geïllustreerd reisverslag / illustrated travelreport

Ik maak dit blog om thuis in Amsterdam de indrukken die ik opdoe te kunnen terughalen én om mijn vrienden op de hoogte te houden van het verloop van mijn reis.
I started this blog in order to be able to use my travel experience for my work back in Amsterdam and to keep my friends informed and up to date about my trip.

Cambodja: Siem Reap & ANKHOR WAT

reizenPosted by Sjaak van der Leden Sat, April 06, 2013 22:53:17
Een laatste blik op de plek waar ik zulke relaxte dagen doorbracht. Goed uitgerust aan de kust moest ik nu de heksenketel van mega-toeristen-trekpleister Ankhor Wat aankunnen. Land van contrasten.Welgemoed stapte ik op 4 maart 's morgens op de bus terug naar Phnom Penh. Omdat ik er al eerder was geweest, wist ik dat er een aansluitende bus naar jungletempelstad te vinden was op hetzelfde busstation, als waar ik zou aankomen, en dat was ook zo.De bus heeft Phnom Penh bereikt. Vanuit het bustation zat ik binnen een uur in de bus die het vervolgtraject van ruim 300 km moest afleggen naar Siem Reap, de hedendaagse stad op 7 km afstand van Ankhor Wat.
In de loop van de avond kwamen we aan, maar we moesten nog een afstand van 8 km overbruggen naar Siem Reap. De eerste nacht sliep ik in het guesthouse vlakbij waar de toek-toek me had geloosd in het centrum van Siem Reap, maar ik wist meteen dat ik de volgende dag een aangenamer plek zou zoeken voor de kleine week, die ik van plan was in de buurt van Angkor Wat te blijven. Ik vond die plek de volgende dag vrij snel aan de hand van wederom de Lonely Planet. Een koloniaal aandoende hoge kamer met grote ramen onder afhangend dak, met een grote fan in het midden aan het plafond, die echt geruisloos werkte. Bed en badkamer ook perfect voor een heel redelijke prijs. De hal van het Ankhor Wat Museum.
Dat geregeld en daar geinstalleerd begon ik met het bezoeken van het Angkor Wat Museum in Siem Reap, waar veel van de Boeddha's staan, die in de uitgestrekte tempelcomplexen niet meer veilig genoeg waren door veelvuldige ontvreemding en beschadiging in de eerste periode na de herontdekking. Ook krijg je de chronologische geschiedenis van de tempels in het gebied uit de doeken gedaan, mét de dynastieën van heersers die ze bouwden. Er was wel een fotografie-verbod in de expo-zalen, dat was bij het bezoeken van de tempels zelf gelukkig niet het geval; daar stuit je op het probleem dat het lastig is foto's te maken waar geen toeristen op voorkomen (die ook allemaal fotograferen). Aan't eind van de middag fietste ik de eerste keer de 7 km naar de ingang van het tempelgebied en zag de beroemdste tempel in het late middaglicht van de zon.Ik liet me overweldigen door de afmetingen, de afstanden binnen zo'n tempelcomplex en het beeldhouwwerk dat op elke muur, balustrade, pilaar aanwezig is en aandacht vraagt. Maar ik schrok van de drommen mensen, die op dit uur de tempels kwamen bezoeken en van alles eromheen, de bussen, toek-toeks , fietsen en scooters die in grote aantallen geparkeerd stonden, en van de hoeveelheid stalletjes met eten, drinken en snuisterijen: een grote antieke kermis.
Zo kon ik me wel beter mentaal voorbereiden op dagen die volgden, waarop ik me met een mountainbike langs een flink aantal tempels hoopte te kunnen bewegen. In deze tempel zelf zag ik me lopend al alles rustig in me opnemen en fotograferen.
Gelukkig is ook hier de verering van de Boeddha nog springlevend, en ben je niet alléén bezig met stenen, hoe mooi ze ook behakt of vormgegeven zijn.Latei boven de entree van een centrale tempelruimteÉén van de galerijen waarop als stripverhalen het verloop van oorlog en strijd staat afgebeeld.
Een tempelcomplex heeft een mandala-achtige plattegrond: om de centrale tempel ligt een overdekte galerij aan alle vier de zijden met aan twee of vier zijden tegenover elkaar doorgangen in het midden. In Ankhor Wat is die "ommuring" van de centrale tempel al zo'n 80 meter in de lengte en 60 meter in de breedte. Het gebouwde terras, ook omringd door galerijen, waarop het tempelcomplex staat, meet 332 x 258 meter. De buitenste ommuring, die ook de omringende stad omsloot en die grenst aan de brede gracht om het complex heen vormt een rechthoek van 1500 bij 1300 meter !Uit: "Ancient Ankhor" van Michael Freeman en Claude Jacques, River Books Thailand.De dag daarop begon ik met meteen een stuk verder door te fietsen naar een kleine, maar bijzondere tempel op 3 km ten oosten van Ankhor Wat: Prast Kravan.Het bijzondere van de bouw van deze tempel uit 921 is dat de 5 oorspronkelijke tempeltorens op een rij staan en dat ze versierd zijn met baksteen reliëfs. Alleen de middelste staat nog redelijk compleet overeind
Daarna volgde het tempelcomplex Banteay Kdei, 2 km verderop:Omdat de in de entree geïntegreerde beelden van flinke proportie zijn, zijn ze ondanks het verval nog duidelijk herkenbaarEen aantal tempelcomplexen hebben al een restauratie-geschiedenis, die begint in het begin van de twintigste eeuw, na de herontdekking door een Franse wetenschapper eind 19de eeuw. Het werk aan de conservering heeft in de tweede helft van de twintigste eeuw 20 jaar stilgelegen tijdens en direct na het Rode Khmer-regime. Vanaf 1992, toen Ankhor Wat op de wereld erfgoed lijst van de UNESCO kwam, is de beschrijving, conservering en restauratie van diverse tempels weer op gang gekomen met hulp van wetenschappelijke teams uit de hele wereld.Maar er is nog héél veel te doenAnkhor Wat leeft ook enorm bij de gewone Cambodjaan: in elke tempel(-ruïne) zijn plekken waar dagelijks gebeden en geofferd wordt. Het geeft een warm gevoel als je ziet dat het niet louter oude bouwsels zijn, waar je doorheen loopt, maar dat de "spirit" er nog steeds in zit, ook al waren de tempels vanaf eind zestiende eeuw in vergetelheid geraakt en stukje bij beetje door de jungle in bezit genomen.Wat me ook goed doet is dat jonge mensen ter plekke hun creativiteit aanspreken en zich inspireren op de plekken met zo'n mysterieuze lange geschiedenis, zonder onmiddellijk andere bezoekers geld uit de zak te willen kloppen, wat sommige handelaars wél doen met in massa geproduceerde rotzooiDan zie ik voor 't eerst de impact van de natuur op een tempelcomplex concreet, in 3D als het ware. Dat is een vreemde gewaarwording, anders dan op de foto's die je gezien hebt, waarmee het opslokken van een tempel door de jungle zichtbaar gemaakt wordt. In de werkelijkheid voel je de macht van de natuur. De blinde willekeur, waarmee de natuur bezit neemt als de mens niet ingrijpt, doet je huiveren.Overal waar toeristen komen zijn ook plaatselijke handelaars, die proberen hun waar te slijten, of het nu een flesje water is, een schilderij of T-shirts. Meestal staan ze bij de in- of uitgang van een tempel, maar soms duikt er ook een op midden in een tempel, terwijl je helemaal opgaat in oude tijden tussen de stenen getuigen van die zo lang vervlogen tijd; dan is het even omschakelen! Een meisje onderhandelt hier met 3 jonge Japanners aan wie ze haar zelf geregen kralenkettingen probeert te verkopen. Ze liep nogal stalkerig achter hen aan en "liet niet los". Op een goed moment gingen ze met haar in een kring zitten en probeerden er iets gezelligs met haar van te maken, maar ze bleef aanhouden, zo lang, dat ik het op een gegeven moment voor gezien hield. Ze gingen zó in elkaar op, dat ze niet eens opmerkten, dat ik hen gadesloeg, om hen heen liep en fotografeerde. Het ging maar door, ik liep verder en was blij dat ze haar pijlen niet op mij had gericht...Via een landelijk schaduwrijk weggetje, waarlangs boerenbedrijfjes met spelende kinderen en scharrelend kleinvee, kom je dan weer even terug in het gewone leven in Cambodja; Je kunt je herpakken om weer een nieuwe tijdsprong te kunnen maken, nu naar de 12de eeuw in de tempel van Bantaey Sam Ré.
Dit is de grote centrale toren van de tempel, op een plaats zo'n 14 km ten noord-oosten van Ankhor Wat. Verrassend gaaf is de omringende galerij-muur gebleven........ maar ook de reliëfs zijn in redelijke staat.
Na deze tempel was het genoeg voor een dag, ik was ook aardig ver afgedwaald van Siem Reap. Ik nam een andere terugweg naar de stad door het boerenland en kwam langs lieflijk uitziende erven. Bij voorbeeld deze met een ijle sluier van zeer lichtroze bougainville bij de ingang.Als je vervolgens weer terugkeert in Siem Reap realiseer je je dat je een heel speciale tijdreis hebt gemaakt. DAG 3, 7 MAART 2013Phnom Bakheng is een relatief kleine tempel, die op een heuvel in het verder vlakke gebied van Ankhor ligt. Hier is goed te zien wat restauratie inhoudt: nadat nieuwe fundamenten zijn gebouwd, worden één voor één de oorspronkelijke steenblokken met een kraan teruggeplaatst.Vanaf de heuvel zie je de torens van Ankhor Wat boven de boomkruinen uitsteken.
Tweede doel deze dag is het tempelcomplex van Bayon in een complex van 9 vierkante kilometer met vierkante plattegrond, ommuurd en door brede grachten omgeven, genaamd Ankhor TomLangs een lange dam in het omringende water, op weg naar de entree van Bayon, is aan weerszijde een balustrade van beelden aangebracht die een lange veelkoppige slang (de "waaier" slangenkoppen) vasthouden.Door de poort heen is het nog een flink stuk fietsen voor je oog in oog staat met de Bayontempel. Er stond juist een Japanse filmploeg het complex in 3D/panorama te filmen (in opdracht van Unesco).
In de tempelruimten en de doorlopen vele reliëfs, verfijnder dan je zou verwachten en minder aangetast ook.DAG 4, 8 MAART 2013.
Vroeg opgestaan. Om zeven uur stapte ik op de fiets naar de volgende tempel: Preah KhanDe jungle heeft de tempel lang in zijn greep kunnen houden.Niet alle verval is aan de natuur te wijten, menselijk vandalisme of religieus fanatisme hebben ook veel stuk gemaaktMeestal probeer je je mede-fotografen buiten beeld te houden, maar deze verdient juist een plaats in deze blog omdat hij met een ouderwetse platencamera op statief en met een zwarte doek over het hoofd z'n foto's maakt; éven een glimp 19de eeuw tussendoor.Op de fiets ben je de baas over je tijd en je route, wat heerlijk is; onder bomen aan het water is het goed pauzeren.Tempel van Neak Pean is pas gerestaureerd, dat wil zeggen; het dak is gereconstrueerd met de oorspronkelijke bouwstenen.Een enkele keer zie je een tempel van haast antiek-griekse eenvoud en zuiverheid, maar juist van deze kan ik de naam niet vinden in mijn aantekeningen.Bij de ingang van tempelcomplex Ta Som een schilder van landschappen.
Ook Ta Som is te lang overgeleverd geweest aan de jungle..
In de plattegrond van de Tao Keo tempel zie je weer duidelijk een mandala structuurHier ook is, in één van de vier tempelruimtes om de centrale tempel heen, de Boeddha volop aanwezig.exterieur van dezelfde tempelruimte op Ta Keo (gebouwd eind 10de eeuw)In het midden van de 12de eeuw gebouwd: Chau Seh Tevodah; een van de vier hoektempeltjes.Balustradeversiering bij de ingang van Chau Seh Tevodah. Hier zijn de slangenkoppen gecombineerd met een viervoudig godenhoofd.
Dit is de laatste foto van Ankhor die in de blog komt. Mensen die van dit soort foto's niet genoeg kunnen krijgen raad ik aan vast een reis naar Cambodja te gaan plannen en dan flink lang in Siem Reap te blijven. Er is zo veel te zien! Ik heb veel foto's gemaakt, die allemaal boeiend zijn, ik heb er maar een fractie van gebruikt voor dit blog en dan te bedenken, dat ik driekwart van de in de regio aanwezige antieke tempels niet eens heb gezien!DAG 5, 9 MAART, DE ANDERE OMGEVING VAN SIEM REAP
De laatste dag verkende ik het gebied ten zuiden van Siem Reap richting het vermaarde meer: Tonle Sap. Ik kwam in het Cambodja van 2013 terecht met z'n armoede en de tekenen van pogingen daaraan te ontsnappen. Het toerisme naar Ankhor Wat heeft het centrum van de stad welvarend en decadent gemaakt, maar daar is even verderop in de buitenwijken en het platteland al snel geen sprake meer van. Niet dat er honger geleden wordt, daar zorgt de vruchtbare grond en de overvloed aan water wel voor.Kweekbassins voor de wonderschone lotusbloem.De asfaltweg naar het meer loopt dood op een vissershaven, waar je een boot kunt nemen door de uitgestrekte moerassen, die de noordoever van het meer van het vasteland scheiden. Het water heeft een zijdeachtige koffie-verkeerd-kleur omdat de ondergrond een moddermengsel van zand en klei is.In de hitte van de vroege middag probeerde ik zo ver mogelijk door te fietsen richting het meer genaamd "Tonle Sap".Maar ik moest al snel constateren, dat een boot het enige vervoermiddel zou zijn, dat je daar kon brengen. Ik gaf de moed snel op, toen bleek, dat alleen volgepakte toeristenboten die mogelijkheid boden en daar had ik na dagen uitsluitend tussen toeristen geen zin in.Dus beperkte ik me tot de plekken waar ik met de mountainbike wèl kon komenTerugfietsend naar Seam Reap viel m'n oog op een foto-expositie op een plek, waar Ankhor Wat bezoekers niet gauw zullen komen, maar waar nogal confronterend gefocust werd op de levensomstandigheden van de "doorsnee" Cambodjaan. Mij verbaasde het niet na wat ik eerder deze dag had gezien.
Toch prees ik me gelukkig, dat ik aan het eind van weer een snikhete dag, mijn laatste dag in Siem Reap, na een verfrissende duik in een hotelzwembad in het centrum, een pilsje kon drinken en de overweldigende indrukken van een week in perspectief kon zien.


  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.