Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

Sjaak Reisblog Zuid Oost Azië 2013

geïllustreerd reisverslag / illustrated travelreport

Ik maak dit blog om thuis in Amsterdam de indrukken die ik opdoe te kunnen terughalen én om mijn vrienden op de hoogte te houden van het verloop van mijn reis.
I started this blog in order to be able to use my travel experience for my work back in Amsterdam and to keep my friends informed and up to date about my trip.

36 uur Vientiane, Laos' hoofdstad

reizenPosted by Sjaak van der Leden Tue, February 19, 2013 15:27:29
Moeilijk in zo korte tijd een waarheidsgetrouwe indruk te geven van de regerings stad.

Tempels zijn niet bijzonder oud, de Franse ambiance van weleer is op veel plekken ruw verstoord door zakelijke nieuwbouw of protserige hotelbouw. Er ligt een groot gebied aan de rand van de oude binnenstad klaar, waarvoor grote bouwplannen bestaan met diverse wolkenkrabbers als je de impressies op de km's lange bouwschuttingen, waarachter niets gebeurt, moet geloven. Het enige dat is gerealiseerd is een WorldTradeCenter van 3 verdiepingen met een eerste stukje palmenbouleard ervoor. Maar goed, mijn persoonlijke impressie dan:

Op weg naar m'n eerste doel vandaag; Cope, kwam ik langs een dierenwinkel, ze hadden vogelkooitjes in de vorm van huisjes in pastelkleuren, ik vond het een mooie ijle compositie, een foto waard

nog een ijle compositie maar van een heftige soort: in Cope, een instituut dat zich bezighoudt, nog steeds, met de naweeën van bombardementen en mijnenlegging tijdens de Vietnamoorlog, waar Laos als doorvoerroute van de Vietcong bij betrokken was, is een kleine expositie ingericht die de herinnering aan de verschrikkelijke dingen die toen gebeurden moet levend houden. Op deze foto de schematische weergave van wat een clusterbom was, de bolletjes die uit zo'n bom kwamen waren gevuld met metaal splinters, en als ze niet direct uiteen spatten kon dat later, bij aanraking nog gebeuren. De oorlogsvoering heeft vele Laotiaanse slachtoffers gekost, o.a. mensen die ledematen kwijt raakten en nog kwijt raken want er zijn in de oostelijke stroken van het land nog levensgevaarlijke mijnenvelden, die weliswaar stukje voor stukje onschadelijk worden gemaakt, maar het kan nog generaties duren, voor de enorme hoeveelheid opgeruimd is. Cope heeft ook de zorg voor oorlogsinvaliden en op het terrein is, als gift van Japan een invalidensporthal verrezen.

weer terug in de oude binnenstad kan je nog menig Franse invloed vaststellen van vóór die verschrikkelijke oorlog, hier een ommuurde villa met een flinke tuin eromheen, die kennelijk z'n beste tijd gehad heeft

een stukje ouder is dit grafmonument, meestal te vinden op tempelcomplexen, maar hier als middelpunt van een verkeersrotonde. Maar echt OUD is ie, dat kan je van de meeste tempelcomplexen in Vientiane niet zeggen.

de religie leeft wel, maar minder zichtbaar dan bij voorbeeld in India. vanmiddag stapte ik zo'n "nieuwe" tempel binnen, waar een monnik bezig was met een vrouw, die kennelijk zijn advies nodig had; er brandde een flink vuurtje tussen hen (!?!). Ik ben maar niet doorgelopen voor detailopnames.

bij een ander tempelterrein, waar net een nieuw tempeltje in de steigers stond, waren op 3 meter hoogte allemaal witte draden gespannen over het hele terrein

op elk kuispunt van draden werd een nieuwe draad bevestigd van 2 à 3 m, die opgerold omhoog gebonden werd. De monniken waren er zo intens mee bezig, dat ik het niet durfde vragen. Later bij de receptie van het hotel kreeg ik het antwoord op het waarom: ze zijn voorbereidingen aan het maken voor een jaarlijks feest. Ik vind het puur conceptual art, maar voor de opmerking van een Japanse jongen, die ik deze foto's liet zien, voel ik ook wel wat: draden spannen en verbinden symboliseert de verbinding tussen iedereen en alles.

Onder deze gelikte overkapping staat, tot mijn voldoening, een echt oud tempelrestant, dat ook ouderwets wordt vereerd met wierook, kaarsen, bloemen, voedsel

veel van de religieuze behoefte lijkt trouwens te worden bevredigd in het bijhouden van de planten bij het huis, je ziet de mooiste bloemen op de onooglijkste plekken

de zonsondergang over de Mekong: daar zaten vandaag wolken en zandbanken tussen.

het wordt langzaam droger en heter en het pijl van de rivier zakt. Bij Vientiane is de stad een deel van het jaar door een zeer brede zandbank van de rivier gescheiden.

Tot slot een prachtig voorbeeld van moderne architectuur; een smal hoog pand waarin een restaurant gevestigd is, de onderkant op de andere foto

  • Comments(0)

Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.